ESTRANGED - ZICO

Het terrein van voorwaardelijke toebehorendheid verkennen

In dit krachtige deel van de ESTRANGED reeks, onderzoekt ARJAN SPANNENBURG het concept van 'geografische identiteit'—hoe iemands zelfgevoel aangepast of versterkt moet worden afhankelijk van de omgeving. Via het portret van ZICO onderzoekt de kunstenaar de mentale inspanning die gepaard gaat met het lezen van een landschap op mogelijke bedreigingen. SPANNENBURG gebruikt de hoge, ritmische rietstengels van het moerasland om de dunne beschermende sluier te symboliseren die anonimiteit biedt. Het beeld vangt het moment waarop het onderwerp kiest wat te onthullen en wat achter te houden, een directe weerspiegeling van het 'reisadvies' dat queers zelfs binnen hun eigen landsgrenzen moeten volgen.

De stille protest van gezien worden

SPANNENBURG's motivatie voor dit kunstwerk is om de overgang van angst naar actieve weerstand te documenteren. Door ZICO in de rietkraag te plaatsen, benadrukt de kunstenaar de eigen regie van het onderwerp bij het navigeren door een wereld die zijn bestaan vaak ziet als een "ideologie" in plaats van een biologische realiteit. Terwijl ZICO reflecteert op de keuze om zichtbare uitingen van genegenheid te blijven tonen ondanks externe vijandigheid: Ik had vroeger een periode dat ik niet meer hand in hand wilde lopen vanwege dit soort opmerkingen. Ik was erg geschokt door die reacties. We hebben samen besloten om ermee door te gaan. Dit kunstwerk verheft een persoonlijke beslissing tot een museale verklaring over de noodzaak van zichtbaarheid. Voor de kunstverzamelaar en curator staat dit werk symbool voor de veerkracht die nodig is om publieke ruimtes authentiek te bewonen.