
Meer uit de serie
ESTRANGED (serie) →ESTRANGED - ZICO
"Een visueel verhaal van strategische onzichtbaarheid en de veerkrachtige herovering van ruimte, dat de constante risico-inschatting van het queer lichaam in zowel lokale als internationale landschappen weerspiegelt."
Het verhaal
Het terrein van voorwaardelijke toebehorendheid verkennen
In deze krachtige toevoeging aan de ESTRANGED serie, onderzoekt ARJAN SPANNENBURG het concept van 'geografische identiteit'—de manier waarop iemands zelfbeeld moet worden aangepast of versterkt, afhankelijk van de omgeving. Door het portret van ZICO, onderzoekt de kunstenaar de mentale inspanning die komt kijken bij het lezen van een landschap op potentiële gevaren. SPANNENBURG gebruikt de hoge, ritmische rietstengels van het moerasland om de dunne sluier van bescherming te symboliseren die anonimiteit biedt. De afbeelding vangt het moment waarop het subject kiest wat te onthullen en wat achter te houden, een directe reflectie van het "reisadvies" dat queer individuen zelfs binnen hun eigen grenzen moeten volgen.
De stille protest van gezien worden
SPANNENBURG’S motivatie voor dit werk is om de overgang van angst naar actieve weerstand te documenteren. Door ZICO in het riet te plaatsen, benadrukt de kunstenaar de eigen regie van het onderwerp bij het navigeren door een wereld die zijn bestaan vaak ziet als een "ideologie" in plaats van een biologische realiteit. Zoals ZICO reflecteert op de keuze om zichtbare affectie te blijven tonen ondanks externe vijandigheid: Ik had vroeger een periode dat ik niet meer hand in hand wilde lopen vanwege dit soort opmerkingen. Ik was erg geschokt door die reacties. We hebben samen besloten om ermee door te gaan. Dit werk verheft een persoonlijke beslissing tot een museale verklaring over de noodzaak van zichtbaarheid. Voor de kunstverzamelaar en curator staat dit stuk als een bewijs van het uithoudingsvermogen dat nodig is om authentiek publieke ruimtes te bewonen.
Visuele analyse
Een verticale zwart-wit foto die een jonge man zonder shirt laat zien, deels ondergedompeld in een dicht veld van lange, scherpe rietpluimen. Het onderwerp wordt van opzij bekeken, zijn romp en schouders vangen een sterk, direct licht dat contrasteert met de diepe schaduwen van het gebladerte. Zijn gezicht wordt grotendeels verborgen door de overlappende grassprieten, hoewel de vorm van zijn hoofd en korte haar zichtbaar is. Eén hand grijpt een bos riet in de middelste zone, terwijl de andere zichtbaar is rechtsonder. De compositie is gevuld met diagonale lijnen van het riet, wat een complexe, getextureerde barrière creëert die de menselijke vorm omringt en gedeeltelijk verhult.
Configureer uw editie
Kies formaat en editie
Kies materiaal / afwerking
Jaar
2022





